<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم اسلامی و انسانی دانشگاهها</PublisherName>
				<JournalTitle>پژوهش و نگارش کتب دانشگاهی</JournalTitle>
				<Issn>2676-7503</Issn>
				<Volume>19</Volume>
				<Issue>37</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2015</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تشویش نوشتن: مسئله‌مندی نوشتن در حوزة علوم انسانی و اجتماعی در ایران</VernacularTitle>
			<FirstPage>1</FirstPage>
			<LastPage>24</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">22361</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>نعمت الله</FirstName>
					<LastName>فاضلی</LastName>
<Affiliation>دانشیار انسان‌شناسی و مطالعات فرهنگی/ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>10</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">اکنون چیزی را به شما بگویم که فقط همین حالا آن را فهمیده‌ام. پس از چاپ پنج کتاب، حرفة نویسندگی، احتمالاً هر چه بیشتر می‌نویسی مشکل‌تر می‌شود (گابریل گارسیا مارکز). &lt;br/&gt;  &lt;br/&gt;چکیده &lt;br/&gt;مقالة حاضر تحلیلی در زمینه نوشتن و «سواد دانشگاهی» در حوزة علوم انسانی و اجتماعی در ایران امروز است. در این مقاله برآنم امر نوشتن در بستر اجتماعی و معرفتی نظام دانشگاهی را بررسی و راهبردی برای مواجهه با «وضعیت مسئله‌مندی» ارائه کنم. این راهبرد در «سطح عاملیت» یا فردی، اتخاذ «رویکردی وجودی» به امر نوشتن به وسیلة دانشگاهیان و در «سطح ساختار»، بازاندیشی وایجاد تحولات ساختاری است. در بخش اول مقاله، «نوشتن دانشگاهی» را به عنوان نوعی مسئله صورت‌بندی کرده و نوشتن را چون امری پرابلماتیک توضیح داده‌ام. در بخش دوم، رویکرد نظری با عنوان نوشتن به منزلة «امر وجودی» را ارائه کرده‌ام و نشان داده‌ام که چگونه می‌توان با اتخاذ و قبول این رویکرد، مسئلة نوشتن دانشگاهی را تحلیل و راهبردی برای مواجهه با آن ارائه کرد. اساس سومین بخش مقاله، ارائة رویکردی روش‌شناسانه برای کاربست تحلیل وجودی نوشتن است. در این زمینه ابعاد مختلف راهبرد «خودروایتگری محققانه» و «خودمردم‌نگاری» را توضیح داده‌ام. بخش پایانی مقاله را به تبیین اهمیت رویکرد وجودی به نوشتن اختصاص داده، برخی انتقادات به این رویکرد را مختصراً بیان کرده‌ام.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نوشتن دانشگاهی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سواد دانشگاهی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">وجودگرایی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">خودروایتگری محققانه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">خودمردم‌نگاری</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jut.samt.ac.ir/article_22361_26460222e144ead3c218fd4a4eb84a80.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
